بستن
FA EN AR RU FR

برگزاری اولین پیش اجلاسیه کرسی نظریه پردازی در دانشگاه گیلان

برگزاری اولین پیش اجلاسیه کرسی نظریه پردازی در دانشگاه گیلان


برگزاری اولین پیش اجلاسیه کرسی نظریه پردازی در دانشگاه گیلان

اولین « پیش اجلاسیه » کرسی نظریه پردازی، نقد و مناظره دانشگاه گیلان "تحت عنوان تحلیل زیبایی شناسی موقعیت متنی در جملات اسمیه ( ثبوتیه) و جملات فعلیه ( حدوثیه) قرانی، عنوان شیوه ای در اثبات اعجاز قرآن " در روز چهار شنبه مورخ 94/11/28 در تالار حکمت دانشگاه گیلان برگزار شد.

در این اجلاسیه که از ساعت 2 بعد از ظهر آغاز شد آقای دکتر سید اسماعیل حسینی اجداد نیاکی عضو هیات علمی گروه زبان و ادبیات فارسی که نظر پرداز اصلی کرسی بود. به ارائه نظرات و دیدگاه های خود در خصوص جملات اسمیه و جملات فعلیه قرآنی پرداخت.

در ادامه ناقدان جلسه به بیان پرسش ها و دیدگاه های خود و نقد مباحث مطرح شده پرداخته سپس داوران جلسه نیز با توجه به سوالات مطرح شده و محورهای اصلی مباحث و جوابیه ارائه شده توسط نظریه پرداز محترم پس از مشورت نتیجه داوری را به استماع عموم رساندند.

 نقد و بررسی این کرسی را ( آقایان: دکتر مجید معارف استاد دانشگاه تهران، دکتر محمد حسن احمدی استادیار دانشگاه تهران، دکتر حسین شیرافکن استادیار دانشگاه جامعه المصطفی العالمیه، دکتر محمد عشایری استادیار دانشگاه جامعه المصطفی العالمیه) و هیئت داوران ( آقایان: دکتر سید رضا مؤدب استاد دانشگاه قم، دکتر محمد فاکر میبدی استاد دانشگاه جامعه المصطفی العالمیه، دکتر محمدهادی یداله پور دانشیار دانشگاه علوم پزشکی بابل) عهده دار بودند. همچنین مدیریت جلسه به عهده آقای دکتر علی صفایی، عضو هیات علمی دانشگاه گیلان و آقای مصطفی اسماعیلی، رئیس کمیته دستگاهی دبیرخانه هیات حمایت از کرسی های نظریه پردازی، مسئولیت نظارت جلسه را داشتند

 چکیده:

از زمان نزول قرآن، زیبایی خیره­کننده­ی آیات آن و ارزش بالای الفاظ و مضامین والای آن به خصوص در جنبه­های اعتقادی باعث شد که تلاش­هایی صورت گیرد تا با پرداختن به آن دو، معنای اعجاز در قرآن محقق گردد. از همین­رو سؤال این است که مزیت اصلی اعجاز در آیات قرآن چگونه قابل تشخیص و اثبات است. در همین راستا، پژوهشگران علوم قرآنی در اثبات اعجاز قرآن، نظریات مختلفی نظیر اعجاز به صرفه، اعجاز به بلاغت و اعجاز به سبب «نظریه­ی نظم» را ذکر نمودند که هر شیوه­ای دارای برهان ویژه­ای است.

نظریه­ی «قول به صرفه» معتقد است که خداوند با قدرت فوق بشری خود مردم را از معارضه­ی با قرآن بازداشته و نیرو و توانایی انجام این کار را از آنان دور کرده است. در نظریه­ی اعجاز قرآن به سبب بلاغت، تاکید می­شود که قرآن به سبب بلاغت و اسلوب­های خاص آن معجزه است.دقت تعابیر و بیان نیکو در وصف الفاظ کم و معانی وسیع قرآن ویژگی بارز آن است. طرفداران این نظریه معتقدند که زبان عربی دارای ویژگی­های مهم بلاغی مثل استعاره، تمثیل، قلب، تقدیم و تاخیر، حذف، تکرار، اظهار، تعریض و کنایه و ...می­باشد. اما، طرفداران «نظریه­ی نظم» براین باورند که قرآن به سبب نظم خاص خود معجزه است؛ چرا که نظم اساس اعجاز است و بر پایه­ی آن، فصیح­ترین الفاظ در بهترین نظم که دربردارنده­ی عالی­ترین معانی است، گنجانده شده است. در این نظریه، برخلاف شعر و ادب، بین آیات هیچ تفاوتی وجود ندارد. طولانی­بودن آیات بدون تفاوت و فرابشری­بودن این نظم، از موارد اعجاز قرآن به شمار می­رود. اما در نظریه­ی جملات اسمیه (ثبوتیه) و جملات فعلیه (حدوثیه) قرآنی، به عنوان دلیل مهم اعجاز قرآنی، شواهد فراوانی در قرآن به چشم می­خورد که مفهوم هر آیه دقیقا در معنای مطلوب خودش به کار رفته است و چه در مفاهیم حدوثی و چه در مفاهیم ثبوتی از این اصل عدول نشده است و عدول از یک اسلوب به اسلوب دیگر فقط به دلیل تغییر موقعیت و تغییر حالت ثباتی و یا حدوثی آن گفتمان و یا حال و محل رخداد معنایی بوده است.......